১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজন আৰু স্বাধীনতাৰ পিছতেই জম্মু-কাশ্মীৰৰ ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি অস্থিৰ হৈ পৰে। এই সময়ছোৱাত ৰাজ্যখনৰ শাসক ৰাজা হৰি সিঙে এই ঐতিহাসিক সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰি জম্মু-কাশ্মীৰক ভাৰতৰ সৈতে একত্ৰীকৰণৰ বাবে সন্মতি দিয়ে। এই সিদ্ধান্তই ভাৰতীয় ইতিহাসত এক টাৰ্নিং পইণ্ট হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
ৰাজা হৰি সিঙৰ সন্মতিৰ পিছতে তেতিয়াৰ ভাৰত চৰকাৰে ৰাজ্যখনৰ নিৰাপত্তা আৰু প্ৰশাসনিক নিয়ন্ত্ৰণ সুনিশ্চিত কৰাৰ বাবে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে। ভাৰতীয় সেনাবাহিনীক ৰাজ্যখনত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া হৈছিল, আৰু ভাৰতীয় সংবিধানৰ অধীনত জম্মু-কাশ্মীৰক ভাৰতৰ অংশ হিচাপে গঢ়ি তোলা হৈছিল। এই পদক্ষেপে ৰাজ্যখনৰ ৰাজনৈতিক অস্থিৰতা দূৰ কৰাই নহয় স্বাধীন ভাৰতৰ ভূখণ্ডীয় অখণ্ডতাও অধিক শক্তিশালী কৰি তুলিলে।
একত্ৰীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াই জম্মু-কাশ্মীৰৰ প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থা সুশৃংখলিত কৰাই নহয় সমগ্ৰ অঞ্চলটোত শান্তি আৰু নিৰাপত্তা সুনিশ্চিত কৰাত সহায় কৰিছিল। এই ঐতিহাসিক চুক্তিখনে স্পষ্ট কৰি দিলে যে জম্মু-কাশ্মীৰ ভাৰতীয় গণৰাজ্যৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ আৰু ভাৰতীয় সংবিধানৰ অধীনত ইয়াৰ নাগৰিকসকল সম অধিকাৰৰ অধিকাৰী।
ৰাজা হৰি সিঙৰ এই সিদ্ধান্ত ভাৰতীয় ঐক্য আৰু অখণ্ডতাৰ প্ৰতীক হিচাপে আজিও স্মৰণ কৰা হয়, যিয়ে স্বাধীন ভাৰত সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিঘটনা-
১৭৭৪ – ফিলাডেলফিয়াত আমেৰিকাৰ প্ৰথম মহাদেশীয় কংগ্ৰেছ স্থগিত ৰখা হয়।
১৮৫৮ – এইচ.ই. স্মিথে ৱাশ্বিং মেচিনটোৰ পেটেণ্ট লাভ কৰিছিল।
১৯০৫ – নৰৱেই ছুইডেনৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰে।
১৯৩৪ – মহাত্মা গান্ধীৰ পৃষ্ঠপোষকতাত সৰ্বভাৰতীয় গ্ৰাম্য উদ্যোগ সন্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
১৯৪৩ – আজিৰ দিনটোতে অক্টোবৰৰ তৃতীয় সপ্তাহত কলকতা (তেতিয়াৰ কলিকাতা)ত কলেৰা মহামাৰীৰ ফলত ২১৫৫ জন লোকৰ মৃত্যু হয়।
১৯৪৭ – ৰাজা হৰি সিঙে জম্মু-কাশ্মীৰক ভাৰতৰ সৈতে একত্ৰিত কৰিবলৈ সন্মত হয়।
১৯৪৭ – ইৰাকত ব্ৰিটিছ সামৰিক দখল প্ৰত্যাহাৰ কৰা হয়।
১৯৫০ – চেন্ট মাদাৰ টেৰেছাই কলিকতাত এটা চেৰিটি মিছন প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
১৯৫১ – উইন্সটন চাৰ্চিল ব্ৰিটেইনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হয়।
১৯৬৯ – চন্দ্ৰত খোজ কঢ়া প্ৰথম মহাকাশচাৰী নীল আৰ্মষ্ট্ৰং আৰু এডউইন এলড্ৰিন মুম্বাইত উপস্থিত হয়।
১৯৭৫ – ইজিপ্তৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আনোৱাৰ সাদাত আমেৰিকালৈ আনুষ্ঠানিক ভ্ৰমণ কৰা দেশৰ প্ৰথমজন ৰাষ্ট্ৰপতি হয়।
১৯৭৬ – ট্ৰিনিদাদ আৰু ট’বাগো গণৰাজ্যই ব্ৰিটেইনৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰে।
১৯৮০ – ইজৰাইলৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ইট্জাক নাভন ইজিপ্ত ভ্ৰমণ কৰা প্ৰথম ইজৰাইল ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে পৰিগণিত হয়।
১৯৯৪ – আৰাভা ক্ৰছিঙত ইজৰাইল আৰু জৰ্ডানৰ মাজত বহু প্ৰত্যাশিত শান্তি চুক্তি সম্পাদন কৰা হয়।
১৯৯৯ – উচ্চতম ন্যায়ালয়ে আজীৱন কাৰাদণ্ড ১৪ বছৰলৈ হ্ৰাস কৰে।
২০০১ – জাপানে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে নিষেধাজ্ঞা প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে।
২০০৫ – ২০০৬ চনক ভাৰত-চীন বন্ধুত্ব বৰ্ষ হিচাপে উদযাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত।
২০০৬ – ইজৰাইলৰ এজন মন্ত্ৰীয়ে ভাৰতৰ সৈতে হোৱা বৰাকা চুক্তিৰ তদন্তৰ দাবী জনায়।
২০০৭ – নাছাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ মহাকাশযান ডিস্কভাৰী আন্তৰ্জাতিক মহাকাশ কেন্দ্ৰত সফলতাৰে অৱতৰণ কৰে।
২০০৭ – আমেৰিকাই ইৰাণৰ ইছলামিক ৰিভল্যুচনেৰী গাৰ্ড আৰু ইয়াৰ বেংকসমূহৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে।
২০১২ – বাৰ্মাত সংঘটিত হিংসাত্মক সংঘৰ্ষত ৬৪ জন লোকৰ মৃত্যু।
২০১২ – আফগানিস্তানৰ এটা মছজিদত আত্মঘাতী আক্ৰমণত ৪১ জন লোক নিহত হোৱাৰ লগতে ৫০ জন আহত হয়।
২০১৫ – উত্তৰ-পূব আফগানিস্তানৰ হিন্দু কুছ পৰ্বতমালাত ৭.৫ প্ৰাবল্যৰ ভূমিকম্পত ৩৯৮ জন লোকৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগতে ২৫৩৬ জন লোক আহত হয়।
জন্ম-
১৮৯০ – আজিৰ দিনটোতে গণেশ শংকৰ বিদ্যাৰ্থী – স্বাধীনতা সংগ্ৰামত গণেশ শংকৰ বিদ্যাৰ্থীয়ে উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়ায়।
১৮৮৬ – গোদাবৰীশ মিশ্ৰ – ওড়িশাৰ প্ৰখ্যাত সমাজ সংস্কাৰক, সাহিত্যিক আৰু সমাজকৰ্মী।
১৯২০ – মধুকৰ দিঘে – মেঘালয় আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।
১৯২৩ – ৰাম প্ৰকাশ গুপ্তা – ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ প্ৰখ্যাত নেতা তথা উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ ৰাজ্যপাল।
১৯২৪ – ঠাকুৰ প্ৰসাদ সিং – ভাৰতৰ অন্যতম নৱগীত কবি।
১৯২৯ – ভেম্পতী চিন্না সত্যম – ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আৰু গুৰু, যি শাস্ত্ৰীয় নৃত্য ৰূপ কুচিপুডীত পাকৈত আছিল।
১৯৩৩ – এছ বাংগাৰপ্পা – ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ৰাজনীতিবিদ আৰু কৰ্ণাটকৰ প্ৰাক্তন দ্বাদশ মুখ্যমন্ত্ৰী।
১৯৩৪ – জে ডি ৰামাবাই – মেঘালয়ৰ নৱম মুখ্যমন্ত্ৰী।
১৯৩৭ – হৃদয়নাথ মংগেশকৰ – হিন্দী চিনেমাৰ কিংবদন্তি আৰু বিখ্যাত সংগীত পৰিচালক।
১৯৭১ – প্ৰীতি সিং – ভাৰতীয় লেখিকা, ঔপন্যাসিক, সম্পাদক।
২০০২ – জেৰেমি লালৰিনুংগা – ভাৰতীয় ভাৰোত্তোলক।
মৃত্যু-
১৯৪৭ – লৰ্ড লিটন দ্বিতীয় – বংগৰ ব্ৰিটিছ গৱৰ্ণৰ (১৯২২-২৭) আৰু মানচুৰিয়া।
১৯৫৫ – ডি.ভি. পালুস্কাৰ – প্ৰখ্যাত শাস্ত্ৰীয় গায়ক।
১৯৫৬ – বলৰাজ ভল্লা – বিখ্যাত বিপ্লৱী আৰু মহাত্মা হন্সৰাজৰ পুত্ৰ।
১৯৮১ – দত্তত্ৰেয় ৰামচন্দ্ৰ বেন্দ্ৰে – ভাৰতৰ বিখ্যাত কানাড়া কবি আৰু সাহিত্যিক।
২০০০ – মনমথনাথ গুপ্তা – বিশিষ্ট বিপ্লৱী আৰু সাহিত্যিক।
২০০৯ – ক্ৰান্তি ত্ৰিবেদী – ২০ শতিকাৰ অন্যতম সন্মানীয় হিন্দী সাহিত্যিক।
হিন্দুস্থান সমাচাৰ / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া
